Digital clock

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Γιάννης Πουλόπουλος Τραγουδά Πυθαγόρα


 Η συνεργασία του Γιάννη Πουλόπουλου με τον πολύ σημαντικό στιχουργό, Πυθαγόρα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες και πιο επιτυχημένες της καριέρας του, καθώς άφησε πίσω της διαχρονικές επιτυχίες και πολύ σπουδαία τραγούδια.
 Η συνεργασία των δύο "θρύλων" της ελληνικής μουσικής ξεκίνησε το 1965, όταν ο μεγάλος ερμηνευτής δισκογραφούσε ακόμα με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Μάνο Λοΐζο, με δύο τραγούδια σε μουσική Γιώργου Κατσαρού, τα οποία κυκλοφόρησαν μαζί σε δίσκο 45 στροφών, τα "Για Μένα Βράδιασε" και "Στον Πειραιά, Στον Πειραιά", στα οποία ακούγεται στις δεύτερες φωνές η Ελένη Κλάδη. Το δεύτερο ακούστηκε και στην ταινία "Ο Τετραπέρατος", που προβλήθηκε στις αίθουσες το 1966, σε μία από τις πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Πουλόπουλου.
 Την ίδια περίοδο, η Ελένη Κλάδη ηχογραφεί δύο τραγούδια, τα "Πολύ Αργά" και "Σ' Αγαπώ, Σ' Αγαπώ", στα οποία ακούγεται στις δεύτερες φωνές ο Γιάννης Πουλόπουλος, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι του Πυθαγόρα και η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Το πρώτο τραγούδι ακούστηκε και στην ταινία "Οι Στιγματισμένοι", που, επίσης, προβλήθηκε στις αίθουσες το 1966. Σε αυτό το σημείο, διακόπτεται για αρκετό καιρό η συνεργασία του μεγάλου ερμηνευτή με τον Πυθαγόρα.
 Η επόμενη δισκογραφική συνάντηση των δύο καλλιτεχνών έγινε στα τέλη του 1968, σε ένα πολύ σπουδαίο τραγούδι που προοριζόταν για την ταινία "Ο Μικρός Δραπέτης". Φυσικά, πρόκειται για το πολύ γνωστό "Το Δάκρυ Μας Σταλιά Σταλιά", σε μουσική Κώστα Καπνίση, τραγούδι που στην εποχή που κυκλοφόρησε πέρασε απαρατήρητο, κυρίως λόγω της εμπορικής αποτυχίας της ταινίας, που, όμως, κατάφερε να γίνει μία από τις διαχρονικότερες επιτυχίες του μεγάλου ερμηνευτή, όταν συμπεριλήφθηκε στην ομώνυμη συλλογή τραγουδιών του, που κυκλοφόρησε το 1979.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1970, ο Πουλόπουλος, ο οποίος είχε καταφέρει να γίνει ο δημοφιλέστερος τραγουδιστής λόγω της τεράστιας επιτυχίας του "Δρόμου", κυκλοφόρησε τον τέταρτο προσωπικό του δίσκο, στον οποίο μεταξύ άλλων, ακούγονται 2 συνθέσεις του Γιώργου Κατσαρού σε στίχους του Πυθαγόρα. Πρόκειται για δύο από τα ομορφότερα τραγούδια αυτού του δίσκου, τα "Μάνα, Γυναίκα, Παναγιά" και "Οι Πικροδάφνες", τραγούδια που γνώρισαν κάποια επιτυχία. 
 Λίγο καιρό αργότερα, ο Πουλόπουλος ερμηνεύει άλλο ένα πολύ όμορφο τραγούδι των ίδιων συντελεστών, το οποίο παραμένει ακυκλοφόρητο μέχρι το 1972. Φυσικά, πρόκειται για το "Χωρίς Φιλί Κι Αντίο", το οποίο κυκλοφόρησε το 1972 σε δίσκο 45 στροφών με το πασίγνωστο "Πάμε Για Ύπνο Κατερίνα", τραγούδι το οποίο προκάλεσε την αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος, το οποίο κυνήγησε τον ερμηνευτή που κατέφυγε στο εξωτερικό για αρκετό χρονικό διάστημα, το 1973.
 Πέρα από το "Πάμε Για Ύπνο Κατερίνα", που είναι και το τελευταίο τραγούδι της τριάδας Κατσαρού-Πυθαγόρα-Πουλόπουλου, το 1972, ο Πουλόπουλος ερμηνεύει άλλα δύο τραγούδια σε στίχους του Πυθαγόρα, τα οποία κυκλοφορούν μαζί σε δίσκο 45 στροφών, αυτή τη φορά, όμως, σε μουσική του Γιώργου Κριμιζάκη. Αυτά τα δύο τραγούδια είναι το "Στην Πλατεία Του Καρύτση" και το ξεχωριστό "Ο Καραϊσκάκης", τραγούδι αφιερωμένο στον πολύ μεγάλο ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, το οποίο είναι σχετικά άγνωστο. Αυτά τα δύο τραγούδια είναι και τα τελευταία του Πυθαγόρα που ερμηνεύει ο Πουλόπουλος στη ΛΥΡΑ, από την οποία αποχωρεί τρία χρόνια αργότερα.
 Στα τέλη του 1975, λοιπόν, ο μεγάλος ερμηνευτής εντάσσεται στο δυναμικό της κυρίαρχης δισκογραφικής εταιρείας της εποχής, της ΜΙΝΟΣ, που γινόταν ολοένα ισχυρότερη. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του στην εταιρεία, με τίτλο "Τα Τραγούδια Της Ξενιτιάς", το 1976, που δεν έτυχε μεγάλης εμπορικής απήχησης, το 1977, ο ερμηνευτής κάνει στροφή στο ρεπερτόριο του, ακολουθώντας το ευρωπαϊκό ερωτικό τραγούδι με μεταγλωττισμένο στίχο, που αποτελούσε μόδα εκείνη την εποχή. Έτσι, λοιπόν, εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος του ερμηνευτή με μεταγλωττισμένα τραγούδια, με τίτλο "Αγάπαμε". Η επιτυχία του δίσκου ήταν τεράστια, κυρίως λόγω του ομώνυμου τραγουδιού, που αποτελεί την ελληνική εκδοχή του "Abrazame" του Julio Iglesias. Πέρα από το "Αγάπαμε", υπάρχει άλλο ένα μεταγλωττισμένο τραγούδι στο δίσκο, πάλι του Iglesias, το αρκετά γνωστό "Φταίω Εγώ". Τους ελληνικούς στίχους και στα δύο αυτά τραγούδια έγραψε ο Πυθαγόρας, ο οποίος ανανέωσε την συνεργασία του με τον Γιάννη Πουλόπουλο, μετά από 5 ολόκληρα χρόνια. Το "Αγάπαμε" αποτελεί το πιο γνωστό τραγούδι του Πυθαγόρα που έχει ερμηνεύσει ο Πουλόπουλος και, ίσως, το πιο αναγνωρίσιμο μεταγλωττισμένο τραγούδι της δεκαετίας του '70. Η τεράστια επιτυχία αυτών των τραγουδιών, που, μάλιστα, κυκλοφόρησαν και σε δίσκο 45 στροφών, τον τελευταίο του μεγάλου ερμηνευτή, αλλά και ολόκληρου του δίσκου, οδήγησαν τον Πουλόπουλο να τραγουδήσει και άλλα πολλά μεταγλωττισμένα και μη τραγούδια, όλα επηρεασμένα, πάντως, από τον ήχο της ευρωπαϊκής μουσικής. 
 Η τελευταία δισκογραφική συνάντηση του Πουλόπουλου με τον Πυθαγόρα έλαβε χώρα στον επόμενο προσωπικό δίσκο του ερμηνευτή, με τίτλο "Για Σένα", που κυκλοφόρησε το 1978. Ο δίσκος αυτός, ουσιαστικά, αποτελεί την συνέχεια του "Αγάπαμε", καθώς κινείται στο ίδιο κλίμα και συμμετέχουν, επί το πλείστον, οι ίδιοι συντελεστές. Όπως είναι φυσικό, και σε αυτό τον δίσκο ακούγονται μεταγλωττισμένα τραγούδια, τα οποία είναι τα "Αν Θα Χωρίσουμε Εμείς", "Αν Δεν Είσαι Αυτή Που Είσαι", και η μία από τις δύο μεγαλύτερες επιτυχίες του δίσκου, το ομώνυμο. Τους ελληνικούς στίχους και στα τρία αυτά τραγούδια, που αποτελούν τα τελευταία με τον μεγάλο ερμηνευτή, έγραψε και πάλι ο Πυθαγόρας. 
 Η συνεργασία των δύο πολύ μεγάλων καλλιτεχνών έληξε το 1978, καθώς ένα χρόνο αργότερα, το 1979, ο Πυθαγόρας απεβίωσε, σε ηλικία 49 ετών, από έμφραγμα. 
 Συμπερασματικά, η συνεργασία του Γιάννη Πουλόπουλου με τον Πυθαγόρα είναι μία από τις σημαντικότερες της καριέρας του, που άφησε πίσω της ξεχωριστά τραγούδια και μεγάλες επιτυχίες και σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον πολύ σημαντικό συνθέτη, Γιώργο Κατσαρό, που συνέθεσε την μουσική στα περισσότερα τραγούδια της συνεργασίας τους. Η συνεργασία των δύο καλλιτεχνών διήρκεσε 13 χρόνια, από το 1965 έως και το 1978, κατά τα οποία, ο Πουλόπουλος ερμήνευσε συνολικά 16 τραγούδια του πολύ σημαντικού στιχουργού, τα οποία αναγράφονται στην παρακάτω λίστα:

ΛΥΡΑ
 01. Για Μένα Βράδιασε (1965) Γιώργου Κατσαρού (με την Ελένη Κλάδη)
 02. Στον Πειραιά, Στον Πειραιά (1965) Γιώργου Κατσαρού (με την Ελένη Κλάδη)
 03. Πολύ Αργά (1965) Γιώργου Κατσαρού (με την Ελένη Κλάδη)
 04. Σ' Αγαπώ, Σ' Αγαπώ (1965) Γιώργου Κατσαρού (με την Ελένη Κλάδη)
 05. Το Δάκρυ Μας Σταλιά Σταλιά (1968) Κώστα Καπνίση
 06. Μάνα, Γυναίκα, Παναγιά (1970) Γιώργου Κατσαρού
 07. Οι Πικροδάφνες (1970) Γιώργου Κατσαρού
 08. Χωρίς Φιλί Κι Αντίο (1970) Γιώργου Κατσαρού
 09. Πάμε Για Ύπνο Κατερίνα (1972) Γιώργου Κατσαρού
 10. Στην Πλατεία Του Καρύτση (1972) Γιώργου Κριμιζάκη
 11. Ο Καραϊσκάκης (1972) Γιώργου Κριμιζάκη

ΜΙΝΟΣ
 12. Αγάπαμε (1977) Julio Iglesias-Rafael Ferro
 13. Φταίω Εγώ (1977) Jacque Ferriere-Daniel Guichard-Patricia Cardi-Julio Iglesias
 14. Για Σένα (1978) Antonio Perez-Ricardo Cerrato
 15. Αν Θα Χωρίσουμε Εμείς (1978) Alain Barrier
 16. Αν Δεν Είσαι Αυτή Που Είσαι (1978) Ricardo Cerrato 

---- Απαγορεύεται η αναδημοσίευση υλικού από το ιστολόγιο---- 
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου